Tra la la kum kum

coś tam coś tam

ostatni

• Histoire romaine depuis la fondation de Rome jusqu’à la bataille d’Actium 1738-1748 (Historia Rzymu od założenia miasta do bitwy pod Akcjum), dzieło znane powszechnie pod tytułem Histoire romaine (Historia Rzymu)

przykład znowu

Pojęcie literatura piękna (fr. belles lettres) zostało sformułowane w pierwszej połowie XVIII wieku (w okresie systematyzowania różnych form piśmiennictwa), analogicznie do terminu sztuki piękne (fr. beaux arts)^[2]. Wówczas termin ten oznaczał gatunki poetyckie, oratorskie, retoryczne, prozę epistolarną i historiograficzną. Termin literatura piękna spopularyzował się dzięki traktatom Napoleońskim Rollina De la manière d'étudier des Belles Lettres (1726) i Charlesa Batteux Cours de Belles-Lettres (1747)^[2].

kolejny przykłądowy post

Tekst literacki to tekst utworu o charakterze artystycznym, literackim.

W wydawnictwie

W wydawnictwie tekst literacki to tekst dzieła literackiego w odróżnieniu od wstępu, komentarza, bibliografii, skorowidzu, ilustracji itp.

W piśmiennictwie

W systematyce (należącego do nauki o literaturze) piśmiennictwa tekst literacki to dzieło literackie stanowiące przedmiot badania w odróżnieniu od utrwalonych wyników badań, tj. opracowań teoretycznych, historycznych i krytycznych (podręczników, monografii, rozpraw, recenzji itp.)

 

Literatura piękna – typ piśmiennictwa (także dzieł ustnych), do którego zalicza się wszystkie teksty o dominującej funkcji estetycznej języka, a więc dzieła literackie, w odróżnieniu od tekstów o charakterze informacyjnym, publicystycznym, naukowym etc. (literatura użytkowa)^[1]. Zakres literatury pięknej jest zależny od kryteriów obowiązujących w danej epoce historycznej. Granice między taką literaturą a innym typem piśmiennictwa (i tekstów ustnych), np. użytkowym, nie są łatwe do wyznaczenia przez badaczy, ze względu na występujące licznie gatunki pograniczne.

przykładowy post

• tekst w teorii literatury – wypowiedź stanowiąca zamkniętą całość z punktu widzenia treści, często utrwalona graficznie.
• tekst w tekstologii – utrwalony (najczęściej w postaci pisemnej) ciąg znaków językowych, przyjmowany jako niezmienny i nie mogący podlegać przemianom w procesie komunikacji językowej.
• tekst w semiotyce – każdy wytwór kultury (tekst kultury) stanowiący całość uporządkowaną według określonych reguł, np. dzieło sztuki, ubiór, zachowanie realizujące jakiś utrwalony wzorzec kulturowy.
• tekst w muzyce – słowa utworu muzycznego, np. piosenki lub arii.